Ακούω συχνά αυτήν την παπαριά με ένα ποτήρι το οποίο είναι άλλοτε “μισογεμάτο” και άλλοτε “μισοάδειο”.
Τι θέλει να πεί ο ποιητής;
Ομιλεί κυριολεκτικώς ή μεταφορικώς;
Και γιατί το περιορίζει μόνο σε αυτά τα δύο στάδια και δεν συμπεριλαμβάνει και τα “Άδειο” – “Γεμάτο”.
Το λέω γιατί προσωπικά μιλώντας σαν Ίνδικτος και σαν Άνθρωπος (λέμε τώρα) εγώ το βλέπω πάντα άδειο, τόσο κυριολεκτικά (ένα ποτήρι μπροστά μου μένει γεμάτο ή “μισογεμάτο” για ελάχιστο χρόνο), όσο και μεταφορικά.
Είναι προφανές ότι ένας άνθρωπος (λέμε τώρα) σαν και εμένα που εξακολουθεί να θεωρεί σαν αγαπημένο του ανέκδοτο το “Τι Είναι Μαύρο Και Μας Χτυπά Την Πόρτα;……..Το Μέλλον” ΔΕΝ μπορεί να δεί το ποτήρι ούτε μισοάδειο ούτε μισογεμάτο (βία βία να το δεί σπασμένο).
Γιατί λοιπόν ο ποιητής μας αποκλείει από το τσιτάτο αυτό; Από που πηγάζει αυτός ο ρατσισμός απέναντι σε εμάς τους γνήσιους πεσιμιστές;
Να φταίει που έχουμε τους Joy Division γιά χορευτικούς;
Που ακούμε το Death Is Hanging Over Me του (μακαρίτη) Nikki Sudden για να χαλαρώσουμε;
Που θεωρούμε τα ΕΜΟ, χαρωπά προσκοπάκια;
Τις πταίει;
Παρακαλώ όταν ξαναχρησιμοποιήσετε την έκφραση να σκεφτείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν το ποτήρι ΑΔΕΙΟ (άσε που καμιά φορά δεν το βλέπουν και καθόλου δλδ)
Ή το βλέπουν διπλό!!!
Καλά εσύ έχεις μένει στο ποτήρι?
εγώ μόνο μπουκάλια έχω…
και δυστυχώς είναι και άδεια…
Lykos
…
Συλλαμβάνεσθε πολιτικώς ανορθοί (δλδ, ξαπλωτοί, δλδ, πάλι ντίρλα σας τσάκωσα). Άκου μισοάδειο ή μισογεματο…. Τσ, τσ, τσ!!! Το πολιτικώς ορθώς είναι “το ποτήρι για το ποσοστό πληρότητας του οποίου υπάρχουν αμφιβολίες”
Το ποτήρι το βλέπει κανείς σύμφωνα με τισ διαθέσεις της στιγμής και πως μπορείς να το φιλοσοφήσεις στην κατασταση που βρίσκεσαι ως άνθρωπος (λέμε τώρα)…
χαχα
Πολύ πολύ καλησπέρα.
Κώστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com
απλά αδιαφόρησε για το ποτήρι…
το ποτήρι είναι έχει απλά υγρό (νερό ή ότι άλλο θες) μέχρι τη μέση.
(αλλά εσύ, δες το όπως θες ΣΕ λέω!)
Φιλιά
και φτου σας
Τι είναι ποτήρι?
Ο απαισιόδοξος είναι ο αισιόδοξος με εμπειρία.
Οι placebo μου φτιάχνουν το κέφι και τα emakia τα βρίσκω απίστευτα cute και χαριτωμένα και με κάνουν να χαμογελάω.
Ο χειμώνας είναι η αγαπημένη μου εποχή, το χρώμα της κατάθλιψης κατ’ εμέ το λευκό και όχι το μαύρο που είναι τόσο ζεστό χρώμα, και κάνω αμάν και πως να βρέξει για να δω τον ουρανό και να ανοίξει η καρδιά μου (έχω φωτοφοβικά μάτια απλώς δεν είμαι Βαμπίρ!)
Είναι θέμα γούστου και ασθητικής απλά υποθέτω…
but I am only happy when it rains που είχαν πει κάποτε και οι Garbage!
Θα ελεγα οτι μαλλον η ταχυτητα και οχι ο πεσιμισμος φταιει,που βλεπεις το ποτηρι αδειο.
Η έκφραση απλά προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ πεσιμισμού και οπτισμισμού. Είναι η ακέφαλη και ασυναίσθητη προσπάθεια της απαισιοδοξίας να περπατήσει σε ένα σκοινί έχοντας την αισιόδοξη προοπτική όταν θα φτάσει ως τη μέση πριν πέσει κάτω (όπως η ελληνική οικονομία). Μου θυμίζει ένα μοναχικό ακροβάτη -του κινέζικου ονείρου των λουλουδιών- που αγωνιά να διασκεδάσει ένα πλήθος που παραλληρεί για θέαμα μέσα στους αχούς της πείνας και μόνο του όπλο είναι η ελπίδα ότι η απασιοδοξία θα τον βοηθήσει να καλύψει τη διαδρομή ως το τέρμα. Τώρα πού είναι το τέρμα, αυτό είναι άλλο θέμα. Γιατί για το πληθος που αναζητά το θέαμα με όραμα την αισιοδοξία, τέρμα είναι ο άλλος στύλος, για τον ακροβάτη όμως που έχει οδηγό του την πεσιμιστική προοπτική ότι θα επαναλάβει το ακροβατικό, το τέρμα είναι χαμηλότερα, πιο κάτω από το το ανύπαρκτο δίχτυ.
ax pos mas katalavaineis…
“ένα ποτήρι μπροστά μου μένει γεμάτο ή “μισογεμάτο” για ελάχιστο χρόνο”
Το επιβεβαιώνω
Καλημέρα Ίντι!
ΟΚ το πιάσατε το υπονοούμενο με το άδειο ποτήρι, το επιβεβαίωσε και η ΜΑΜΜΑ οπότε i rest my case
Και τί να πούμε για το … “άδειο” πιάτο , που μας περιμένει στο κοντινό μέλλον … Θα ευχόμαστε πεσιμιστές και μη να ήταν … “μισοάδειο” .
ΩΧ λές; Υπάρχει κληρονομικό χάρισμα ή έχεις πληροφορίες;