Εναλλακτικός τίτλος 1 : Love Will Tear Us Apart (Αλλά Στο Τέλος Θριαμβεύει).
Εναλλακτικός τίτλος 2 : Το Ινδικό American Dream
Εναλλακτικός τίτλος 3 :Σύγχρονη Σταχτοπούτα Νο 1264
Εναλλακτικός τίτλος 4:Bollywood Attacs.
Είδα το βραβευμένο με 8 Oscar Slumdog Millionaire και πραγματικά μπερδεύτηκα.
Η ταινία είναι μιά ιστορία αγάπης δύο νέων που ξεκινά από τις παραγκουπόλεις της Ινδίας.
Ένα αμόρφωτο χαμίνι λαμβάνει μέρος σε ένα τηλεπαιχνίδι στο οποίο έχουν αποτύχει να φτάσουν μέχρι το τέλος οι πάντες ενώ αυτός έχει φτάσει μέχρι την προτελευταία ερώτηση πράγμα που οδηγεί σε υποψίες για απάτη.
Στην διάρκεια της διακοπής μέχρι την τελευταία ερώτηση τον συλλαμβάνουν τον ανακρίνουν και αυτός εξηγεί μία προς μία τις απαντήσεις που έχει δώσει οι οποίες συμπτωματικά έχουν να κάνουν με στιγμές της (άθλιας) ζωής του.
Αρχικά η ταινία ξεκινά σκληρά. Φτώχεια, διαφθορά, εξαθλίωση δοσμένα ρεαλιστικά αλλά και με μιά δόση χιούμορ. Κάτι σαν το Ο Καιρός των Τσιγγάνων, δίχως τους συμβολισμούς βέβαια.
Ο πρωταγωνιστής/Cinderella έχει να παλέψει εκτός από την κακή του μοίρα, με τον κακό του αδερφό (που λειτουργεί όμως λυτρωτικά στο τέλος), την Κακή Μητριά (στο πρόσωπο ενός Νταβατζή) και τον Κακό Βασιλιά (στο πρόσωπο του σταρ/τηλεπαρουσιαστή).
Στον ρόλο της καλής Νεράιδας ο Μπάτσος/Ανακριτής. Στον ρόλο της Κολοκύθας ο Ινδικός Σιδηρόδρομος.
Στην πορεία της σκληρής ταινίας όλα αρχίζουν να γίνονται (κατα το δυνατόν) ρόδινα. Όλα συνηγορούν στο να επαληθευτεί το γνωστό τσιτάτο του Κοέλιο και να φτάσουμε έτσι στο λυτρωτικό Happy End.
Η ταινία είναι σούπερ. Δεν υπάρχει τίποτα που πραγματικά να με χαλάσει (εκτός από την κλεμμένη από το Zatoichi του Κιτάνο σεκάνς των τίτλων τέλους).
Είναι η καλύτερη ταινία του 2008;
Χλωμό. Είναι όμως αρκούντως “Ακαδημαϊκή” για να σαρώσει τα αγαλματάκια.
Slumdog Millionaire – Trailer
σαν ελληνική ταινία των 60s ακούγεται πάντως…
Και εγώ δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα.
από εκεί μόνο δλδ τα σχόλιά σου Indi, θα κάτσω να τη δω!
Καλά Κροτάκι ξέρεις τώρα, τα ισοπεδώνω λιγάκι, είναι καλή ταινία.
(Μα το Μπολλυγουντ ΕΙΝΑΙ 60ς)
Να την δείς Αστέρι, αξίζει έτσι και αλλιώς.
TouPia για DVD μιά χαρά πάντως.
Έχει και συμπαθητικό Soundtrack.
Δεν άκουσα πολύ καλά λόγια για την ταινία. Βραβεύτηκε επειδή κυρίως εκφράζει αυτό το αμερικανικό όνειρο για τους φτωχούς μετανάστες μέσα σε μία κοινωνία που βιώνει τη χειρότερη οικονομική κρίση των ζώντων.
Δε νομίζω ότι σάρωσε τα Όσκαρ επειδή εκφράζει το αμερικάνικο όνειρο. Απλά τα μέλη της ακαδημίας την βρήκαν καλύτερη από τις υπόλοιπες. Το ότι κάθονται όλοι και ψάχνουν λόγους γιατί πήρε το Όσκαρ μια ταινία το βρίσκω αστείο, επειδή είναι σα να σκέφτεσαι ότι 6000 άτομα μαζέυτηκαν μια μέρα και αποφάσισαν ότι θα φψηφίσουμε Ντάνυ Μπόιλ γιατί μας εκφράζει.
Θα πάω να το δω μόλις καταλαγιάσει η υστερία!
στρατο μου, τα οσκαρ δεν απονέμονται τυχαία… σε διαβεβαιώ…ούτε νόμπελ. Εκ πρωτης όψεως ναι, αλλα΄μεσολαβούν φοβερές και αγνωστες στον κόσμο ζυμώσεις… Αυτό δεν ειναι αναγκαστικά κακό. Θα τη δω την ταινία και θα τα πούμε,…
φιλια και στον Ινδικτο….
ριτς
Καλύτερα πάντως Δείμο να την δείς την ταινία για να έχει προσωπική άποψη. (Συμφωνώ με το σκεπτικό σου πάντως)
Στράτο δεν εννοώ κάποια συνεννόηση ή συνωμοσία. Υπάρχουν πάντως κάποια στάνταρς στις ταινίες που βραβεύει η Ακαδημία και διαχρονικά αλλά και κατά περιόδους, ανάλογα με το πού θέλει να πάει το Χόλλυγουντ την κινηματογραφία. Αυτό έγινε και φέτος και γιαυτό και το σχολίασε και ο παρουσιαστής στην αρχή του σόου, ότι η βασική ιδέα των φετινών υποψηφιοτήτων είναι η πολυπολιτισμικότητα (και δεν μπορώ να μην δω την σχέση τους με τον λόγο της ορκωμοσίας του Ομπάμα) Οι ΗΠΑ θέλουν να κάνουν μιά στροφή στην πολιτική τους και το Χόλλυγουντ συνεπικουρεί.
Ρίτσα κάτι παραπάνω θα ξέρεις, οπότε πάω πάσο.
Φιλιά και από εμένα.
Αυτό που προκύπτει από την ταινία, παρόλο που δεν θέλει να βγάλει αυτό, είναι τελικά γιατί αγαπάμε, αυτούς που αγαπάμε? Πόσο τελικά τους ξέρουμε? Ο τύπος την κυνηγούσε σε όλη του (την μικρή) ζωή αλλά τελικά γνωρίζονταν?
Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα, κατά τα άλλα μια ωραία ταινία που αρχίζει με την σκληρή πραγματικότητα της ζωής, που πολλές φορές ξεχνάμε ότι κάποιοι βιώνουν και τελειώνει με αυτό που θα θέλαμε να ήταν η ζωή…
Υπάρχει ένας άλλος κόσμος πέρα από αυτόν που βιώνουμε και καλό θα είναι να το θυμόμαστε που και που, όχι για να νοιώθουμε ευγνώμονες για αυτό που έχουμε και να μην κάνουμε τίποτα για να καλυτερέψουμε την ζωή (την δική μας και των άλλων), αλλά ίσως για να θυμόμαστε πόσο μάταια είναι κάποια πράγματα και τι τελικά έχει αξία σε αυτό που αποκαλούμε ζωή…
Lykos
…
Λύκε τι να σχολιάσω εγώ τώρα;
Τα είπες όλα!
Θενκς Μαν