Μηνιαία αρχεία: Φεβρουαρίου 2009

Mask

Posted by indictos on

Διάβαζα τα πολύ ωραία ποστ του ΑΦΜ και της Νατάσας για τις μάσκες στο Ελληνικό τραγούδι και συνειδητοποίησα για ακόμα μία φορά ότι από την Ελληνική μουσική δεν ξέρω την τύφλα μου (κακώς, αλλά συμβαίνει).
Εγώ το μόνο τραγούδι που σκέφτομαι όταν ακούω για μάσκες είναι το Mask των Bauhaus που η αλήθεια είναι ότι δεν το λες και χαρούμενο (στην πραγματικότητα μπορεί να ΣΕ χαλάσει την μέρα/νύχτα εάν είσαι απροετοίμαστος).
Anw επειδή τα καρναβάλια είναι μιά δύσκολη περίοδος για εμάς τους εναλλακτικούς (χαχαχαχαχα χοχοχοχο χεχεχεχε) DJs εγώ το ακούω κάθε πρωί αυτές τις μέρες και πάει πακέτο με την σκατοδιάθεση που έχω.

Εδώ είναι, κάντε κλικ αλλά με προσοχή μην σας πάρω στον λαιμό μου.

BAUHAUS – MASK

Το Ποτήρι

Posted by indictos on

Ακούω συχνά αυτήν την παπαριά με ένα ποτήρι το οποίο είναι άλλοτε “μισογεμάτο” και άλλοτε “μισοάδειο”.
Τι θέλει να πεί ο ποιητής;
Ομιλεί κυριολεκτικώς ή μεταφορικώς;
Και γιατί το περιορίζει μόνο σε αυτά τα δύο στάδια και δεν συμπεριλαμβάνει και τα “Άδειο” – “Γεμάτο”.

Το λέω γιατί προσωπικά μιλώντας σαν Ίνδικτος και σαν Άνθρωπος (λέμε τώρα) εγώ το βλέπω πάντα άδειο, τόσο κυριολεκτικά (ένα ποτήρι μπροστά μου μένει γεμάτο ή “μισογεμάτο” για ελάχιστο χρόνο), όσο και μεταφορικά.
Είναι προφανές ότι ένας άνθρωπος (λέμε τώρα) σαν και εμένα που εξακολουθεί να θεωρεί σαν αγαπημένο του ανέκδοτο το “Τι Είναι Μαύρο Και Μας Χτυπά Την Πόρτα;……..Το Μέλλον” ΔΕΝ μπορεί να δεί το ποτήρι ούτε μισοάδειο ούτε μισογεμάτο (βία βία να το δεί σπασμένο).
Γιατί λοιπόν ο ποιητής μας αποκλείει από το τσιτάτο αυτό; Από που πηγάζει αυτός ο ρατσισμός απέναντι σε εμάς τους γνήσιους πεσιμιστές;
Να φταίει που έχουμε τους Joy Division γιά χορευτικούς;
Που ακούμε το Death Is Hanging Over Me του (μακαρίτη) Nikki Sudden για να χαλαρώσουμε;
Που θεωρούμε τα ΕΜΟ, χαρωπά προσκοπάκια;
Τις πταίει;
Παρακαλώ όταν ξαναχρησιμοποιήσετε την έκφραση να σκεφτείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν το ποτήρι ΑΔΕΙΟ (άσε που καμιά φορά δεν το βλέπουν και καθόλου δλδ)

Η εκπαίδευση του Παλαιοκώστα.

Posted by indictos on

Μόλις πριν από λίγο οι δαιμόνιοι ανταποκριτές του Indiblog ανακάλυψαν το τρόπο που σχεδιάστηκε η απόδραση Παλαιοκώστα και τον τρόπο που εκπαιδεύτηκαν οι συνεργάτες του.

ΕΔΩ

Computers Όργανα του διαβόλου!!!

Slumdog Millionaire

Posted by indictos on

Εναλλακτικός τίτλος 1 : Love Will Tear Us Apart (Αλλά Στο Τέλος Θριαμβεύει).
Εναλλακτικός τίτλος 2 : Το Ινδικό American Dream
Εναλλακτικός τίτλος 3 :Σύγχρονη Σταχτοπούτα Νο 1264
Εναλλακτικός τίτλος 4:Bollywood Attacs.

Είδα το βραβευμένο με 8 Oscar Slumdog Millionaire και πραγματικά μπερδεύτηκα.

Η ταινία είναι μιά ιστορία αγάπης δύο νέων που ξεκινά από τις παραγκουπόλεις της Ινδίας.
Ένα αμόρφωτο χαμίνι λαμβάνει μέρος σε ένα τηλεπαιχνίδι στο οποίο έχουν αποτύχει να φτάσουν μέχρι το τέλος οι πάντες ενώ αυτός έχει φτάσει μέχρι την προτελευταία ερώτηση πράγμα που οδηγεί σε υποψίες για απάτη.
Στην διάρκεια της διακοπής μέχρι την τελευταία ερώτηση τον συλλαμβάνουν τον ανακρίνουν και αυτός εξηγεί μία προς μία τις απαντήσεις που έχει δώσει οι οποίες συμπτωματικά έχουν να κάνουν με στιγμές της (άθλιας) ζωής του.
Αρχικά η ταινία ξεκινά σκληρά. Φτώχεια, διαφθορά, εξαθλίωση δοσμένα ρεαλιστικά αλλά και με μιά δόση χιούμορ. Κάτι σαν το Ο Καιρός των Τσιγγάνων, δίχως τους συμβολισμούς βέβαια.
Ο πρωταγωνιστής/Cinderella έχει να παλέψει εκτός από την κακή του μοίρα, με τον κακό του αδερφό (που λειτουργεί όμως λυτρωτικά στο τέλος), την Κακή Μητριά (στο πρόσωπο ενός Νταβατζή) και τον Κακό Βασιλιά (στο πρόσωπο του σταρ/τηλεπαρουσιαστή).
Στον ρόλο της καλής Νεράιδας ο Μπάτσος/Ανακριτής. Στον ρόλο της Κολοκύθας ο Ινδικός Σιδηρόδρομος.
Στην πορεία της σκληρής ταινίας όλα αρχίζουν να γίνονται (κατα το δυνατόν) ρόδινα. Όλα συνηγορούν στο να επαληθευτεί το γνωστό τσιτάτο του Κοέλιο και να φτάσουμε έτσι στο λυτρωτικό Happy End.
Η ταινία είναι σούπερ. Δεν υπάρχει τίποτα που πραγματικά να με χαλάσει (εκτός από την κλεμμένη από το Zatoichi του Κιτάνο σεκάνς των τίτλων τέλους).
Είναι η καλύτερη ταινία του 2008;
Χλωμό. Είναι όμως αρκούντως “Ακαδημαϊκή” για να σαρώσει τα αγαλματάκια.

Slumdog Millionaire – Trailer

«ΜΕ ΛΕΣ» ‘Η «ΜΟΥ ΛΕΣ»; Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Posted by indictos on

“…Το όλο θέμα ξεκινά σε παλαιότερες εποχές, με την κατάργηση της δοτικής* οπότε και γεννιέται η ανάγκη να βρεθεί νέα λύση εκεί που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούταν η συγκεκριμένη πτώση. Έτσι, καθημερινές φράσεις όπως π.χ. το “λέγεις μοι” παύουν να υφίστανται και η γλώσσα αναζητά έναν νέο τρόπο έκφρασης. Στην Βόρειο Ελλάδα προτιμήθηκε η αιτιατική ενώ στην Νότιο Ελλάδα η γενική για να δώσουν (σε νεώτερα ελληνικά) “με λες” και “μου λες”, αντίστοιχα.

Και οι δύο αυτοί τύποι είναι σωστοί καθώς χρησιμοποιούνται κανονικότητα μέσα στους αιώνες από τους Έλληνες. Κατά μίαν άποψη η αιτιατική είναι πιο κοντά στην δοτική οπότε, όσο παράξενο και να ακούγεται, ο βορειοελλαδίτικος τύπος (με λες) θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι πιο δικαιολογημένος.

Ο βασικότερος λόγος που σήμερα η σύνταξη με γενική θεωρείται ορθότερη (μου λες) είναι μάλλον επειδή η Νότιος Ελλάδα απελευθερώθηκε πρώτη και η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στο νέο κράτος ήταν αυτή που μιλούσαν σε εκείνα τα μέρη.

Σήμερα, ειδικά μέσω των μέσων μαζική ενημέρωσης, έχει καθιερωθεί γενικότερα ο τύπος με την γενική. Το βέβαιο είναι πως έχει περάσει στο υποσυνείδητό μας ως ο ορθός τρόπος αν και αυτό όπως είδαμε δεν στέκει πραγματικά.

Παρεμπιπτόντως, δυο από τους λογοτέχνες που έχουν γράψει με τον συγκεκριμένο τρόπο είναι ο Κώστας Π. Καβάφης και ο Αθανάσιος Χριστόπουλος.

Ας μην ξεχνάμε το εξής σημαντικό: οι νοτιοελλαδίτες, που εκφράζουν τη δοτική μέσω γενικής λέγοντας “θα σου πω κάτι”, “θα της δώσω κάτι”, στον πληθυντικό διαπράττουν ακριβώς το “σφάλμα” που καταλογίζουν στα εκ Βορρά αδέλφια τους, και λένε: “θα σας πω κάτι”, “θα τους δώσω κάτι”. Χρησιμοποιούν δηλαδή αιτιατική! Επομένως, καθαρά από απόψεως ομοιογένειας, τα βόρεια ιδιώματα είναι πιο συνεπή διότι χρησιμοποιούν αιτιατική και στον ενικό και στον πληθυντικό….”

Αυτά λέει ο κ. Μπαμπινιώτης στο Βήμα.

Σιγά τα αυγά (αβγά).
Οποιοσδήποτε έχει μπεί στο Indiblog γνωρίζει ότι όχι μόνον είναι δόκιμο το ΣΕ λέω άλλα στην πλήρη του ανάπτυξη το σωστό είναι ΣΕ λέω αφού γιά.

Γιατί όταν εσείς εκεί χάμου χτίζατε Παρθενώνες, εμείς στο Ντεπώ βλέπαμε Πετρούλα και μάλιστα live!!!

Σκέφτομαι (λέμε τώρα) καί γράφω.

Posted by indictos on

Αυτές τις μέρες έκανα διάφορες σκέψεις. Περίπου 5 ολοκληρωμένες και μερικές που τις άφησα μισές γιατί βαριέμαι να σκέφτομαι πιό πολύ και από όσο βαριέμαι να γράφω.
Ορίστε μερικά παραδείγματα.
1) Έχει το κρύο της αρκούδας, 2 βαθμούς τώρα που γράφω, -1 χθές το βράδυ. Παρόλα αυτά καί τα δύο ταξί που πήρα χθές είχαν το παράθυρο ανοιχτό για να ξεντουμανιάζει το αμάξι από το κάπνισμα. Επειδή ως γνωστόν σε ένα αμάξι που τρέχει ο (παγωμένος) αέρας πάει όχι στον οδηγό αλλά στην πίσω θέση ζήτησα και στους δύο να το κλείσουν. ΚΑΙ οι δύο αρνήθηκαν και άρχισαν να ΜΕ λένε ιστορίες για το κρύο που έφαγαν στον στρατό. (Άβυσσος η ψυχή του ταρίφα).
2) Κάθισα να δώ το Ολυμπιακός – Άρης. Δεν θα με χαλούσε καθόλου να έριχνε ο ΟΣΦΠ μιά πεντάρα, αλλά αντ’ αυτού ο διαιτητής κατάφερε ως συνήθως να με εκνευρίσει. Αυτό που με εκνευρίζει παραπάνω είναι ότι είμαι υποχρεωμένος να δίνω μέσω ΕΡΤ λεφτά στον Ολυμπιακό για να βλέπω αυτήν την παρωδία ποδοσφαίρου και αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι οι Ολυμπιακοί δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το πόσο απαξιώνεται η (γεμάτη παικταράδες) ομάδα τους από αυτό. (Άβυσσος η ψυχή του γαύρου).
3) Στα 20+ χρόνια που είμαι στα μπαρ, είναι η πρώτη φορά που δεν έχω δει ακόμα ούτε ένα καρναβάλι (καρναβάλι αποκριάτικο εννοώ, από τα άλλα βλέπω πολλά).
4) Η ΝΔ έβαλε νέο κόλπο για να μην χάσει τις εκλογές. Άρχισαν να εμφανίζονται στα κανάλια Κουλούρης, Τσοχατζόπουλος και σια. Έξυπνο!
5) (Σοβαρό) Πέθανε ο τέως πρόεδρος του Ηρακλή, Δημήτρης Τερτιλίνης. Ήταν πρόεδρος σε δύσκολες εποχές και από τους λίγους που όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στην τότε δικτατορία του ΠΑΟ. Ήταν και ένας από αυτούς που κατάφεραν να ΜΗΝ πουλήσουν την σημαία της ομάδας (τον Χατζηπαναγή) στην Αθήνα (σε αντίθεση με τους συντοπίτες που και Κούδα πούλησαν, ασχέτως αν στράβωσε από τον κόσμο, και Πάλλα πούλησαν ΚΑΙ Γκάλη πούλησαν).
Τα συλλυπητήρια μου στον γιο του Γιώργο, έναν από τους καλύτερους και συμπαθέστερους Djs της Θεσσαλονίκης.
6) Βλέπω και Αγαπάω την Πετρούλα. Είναι μιά ηλιαχτίδα στην μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς οι μαύροι κλέφτες. Είναι το καμπανάκι που σημαίνει το τέλος της σκέψης. Ο φάρος που δείχνει την διαδρομή για το τέλος του Homo Sapiens. Ζήτω ο Homo Erectus! Και όταν λέμε Erectus ΔΕΝ εννοούμε στα πόδια.

Ήμουν ο Indictos και μόλις τελείωσα (γενικώς).