Harakiri

Παγκόσμια ημέρα ΑΜΕΑ σήμερα και εάν υπήρχε ίχνος τσίπας σε αυτόν τον τόπο, όλοι οι Έλληνες, κυβερνώντες και πολίτες, θα έπρεπε να κάνουν Χαρακίρι για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τους συνανθρώπους τους με προβλήματα κινητικά ή που έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η αδιαφορία που δείχνει ο Έλληνας απέναντι στους συνανθρώπους του και στον τόπο του, στην περίπτωση των ΑμΕΑ παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Μάλλον ο Σπαρτιατικός Καιάδας έχει μπεί στο DNA του Έλληνα και η καθημερινή συμπεριφορά του απέναντι στα ΑμΕΑ όταν δεν είναι επιθετική (γιατί όταν από αδιαφορία στερείς από έναν άνθρωπο το δικαίωμα του να κινηθεί, είναι για εμένα επίθεση και βιασμός της ζωής του άλλου), είναι στην καλύτερη περίπτωση οίκτος.

Έχοντας την “τύχη” να έχω Γιαγιά παραπληγική, έζησα για σχεδόν είκοσι χρόνια την δυστυχία του να μην μπορεί κάποιος να βγεί από το σπίτι του επειδή δεν υπάρχουν προδιαγραφές για να χωρούν τα καροτσάκια στα ασανσέρ, δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά ράμπες και όπου υπάρχουν συνήθως είναι ακατάλληλες για να τις ανέβει κάποιος που είναι σε καροτσάκι μόνος του, δεν υπάρχουν πεζοδρόμια και όπου υπάρχουν είναι μπλοκαρισμένα με αμάξια και όπου υπάρχουν ράμπες ή θα υπάρχουν παρκαρισμένα ή κάδοι σκουπιδιών.
.

Και επειδή έχω την “τύχη” να έχω πάνω από 67% συνταξιοδοτική αναπηρία και πάνω από 50% φυσιοανατομική (δίχως όμως εμφανή κινητικά προβλήματα) ξέρω από πρώτο χέρι τις ευκολίες που σου προσφέρει το κράτος. Του να περνάς ας πούμε για 400€ σύνταξη ΚΑΘΕ 1 ή 2 χρόνια επιτροπές ιατρών (στο ταμείο σου) και κάθε 5 από την Νομαρχία, ακόμα και αν έχεις ας πούμε ένα μόνο χέρι ή εάν είσαι στο τελευταίο στάδιο καρκίνου και σε κουβαλάει στην επιτροπή το ΕΚΑΒ με φορείο!!! και δεν μιλάω μόνο για την ταλαιπωρία που τρέχεις για ένα μήνα σε γιατρούς για τα απαραίτητα χαρτιά άλλα και ότι κάθε χρόνο για 4-5 μήνες δεν παίρνεις σύνταξη και ταυτόχρονα απαγορεύεται, αν μπορείς και αντέχεις, να δουλέψεις. Τα λεφτά τα παίρνεις αναδρομικά βέβαια, αλλά δυστυχώς ΔΕΝ μπορείς να ζήσεις και 4-5 μήνες αναδρομικά, πόσο μάλλον εάν έχεις παιδιά (και μιλάμε για 400€ έτσι; το χαμηλότερο στην Ευρώπη). (ρωτήστε με εάν στις διάφορες επιτροπές υπάρχουν ράμπες. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. Ρωτήστε με εάν στις επιτροπές όπου πάνε άτομα ΑΡΡΩΣΤΑ (να μην ξεχνιόμαστε) υπάρχουν ΚΑΡΕΚΛΕΣ για να κάτσει κάποιος. ΧΑΧΑΧΑΧΑ Την τελευταία φορά που πέρασα από την Νομαρχία περίμενα από τις 7:00 το πρωί μέχρι τις 14:00 ΟΡΘΙΟΣ γιατί για 70 σχεδόν άτομα ουρά (δεν μετράω τους συνοδούς) υπήρχαν λιγότερο από 30 καρέκλες!!! .

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ζούμε σε μία χώρα με ένα από τους υψηλότερους δείκτες τροχαίων ατυχημάτων στον κόσμο. Πράγμα που σημαίνει ότι η πιθανότητα να αποκτήσουμε ένα ΑμΕΑ στον οικογενειακό μας κύκλο είναι μεγάλη.
Δυστυχώς όμως πρέπει να μας χτυπήσει η ατυχία την πόρτα για να αφυπνιστούμε.