Κρόνος
Ο πιό ωραίος ίσως δρόμος του Ντεπώ είναι η οδός Νικολαΐδου (νυν Βαφοπούλου).
Εκτός από τα πλατάνια που τον σκεπάζουν, εκεί θα βρείτε ένα (αρθμ. 1) πνευματικό κέντρο (το Βαφοπούλειο), ένα βιβλιοπωλείο (την αγαπητή μου Μυθιστορία) ένα μαγαζί με κιθάρες (περνάει και ο Ζάικος από εκεί) κάποια μαγαζιά με ρούχα, κάποια αρχιτεκτονικά γραφεία, μιά εταιρία παραγωγής διαφημίσεων, ένα (προπολεμικό) πιτυροπωλείο!!! δύο, αν θυμάμαι καλά (όχι του γούστου μου πάντως) μπαρ και τέσσερις ταβέρνες κορωνίδα των οποίων είναι η ταβέρνα Κρόνος (γκρίζα διαφήμιση) τα σουτζουκάκια της οποίας είναι στο #1 της λίστας με τα πιό νόστιμα σουτζουκάκια στην Ιστορία των Σουτζουκακίων (#2 στην λίστα η Διαγώνιος, #3 ένα στην Περαία που έκλεισε και #4 ο Ρογκότης).
Η λέξη Κρόνος είναι αυτή που κυριαρχεί στην Νικολαϊδου αλλά και στο Ντεπώ γενικότερα.
‘Ολα ξεκίνησαν το 1939 όταν άνοιξε ο κινηματογράφος Σινε Κρόνος. Το 1941 άνοιξε στην ταράτσα του και ο θερινός Κρόνος. Μέχρι τα μέσα των ‘70ς ήταν ένα από τα πιό πετυχημένα σινεμά της πόλης. Κάποια στιγμή έγινε τσοντάδικο (όχι πάντως από τα πετυχημένα) στο οποίο εμάς τα πιτσιρίκια της γειτονιάς δεν μας έβαζαν (εκτός από την μεγάλη βδομάδα που κατέβαζε τις τσόντες και έβαζε Τα Πάθη Του Ιησού!!!). Μάθαμε παρόλα αυτά (από τις φωτογραφίες που είχε από έξω) ότι οι γυναίκες στα στήθη τους έχουν αντί για ρόγες αστεράκια και στο βρακί τους ένα φρούτο (συνήθως μήλο).
Μόλις τώρα που το έγραψα συνειδητοποίησα τον θρησκευτικό συμβολισμό που έκρυβε ο Απαγορευμένος Καρπός που ήταν κολλημένος πάνω από το τριχωτό του εφηβαίου των πορνοσταρς (τι γράφω θεέ μου πρωινιάτικα).
Το 1978 το σινεμά έκλεισε και στην είσοδό του και στο φουαγιέ δημιουργήθηκε από τους ιδιοκτήτες ένα από τα πρώτα μαγαζιά με ηλεκτρονικά παιχνίδια (ασπρόμαυρα ακόμα τότε). Ερχόταν εκεί όλη η ανατολική Θεσσαλονίκη λέμε. Ωραίες εποχές, το χιτ ήταν όταν έκανε ντου η αστυνομία και κρυβόμασταν μέσα στην παροπλισμένη αίθουσα προβολής κάτω από τις θέσεις.
Την σεζόν 1980-1981 το σινεμά έγινε Disco. Η περίφημη Disco Kronos Εντελώς καρέκλα μιλάμε. Οι παλιοί ιδιοκτήτες κράτησαν το φουαγιέ που με ξεχωριστή είσοδο ονομάστηκε Games Kronos.
Όταν στις αρχές των ‘90ς κατεδαφίστηκε έγινε ένα μαγαζί με φρουτάκια που λεγόταν επίσης Κρόνος.
Στο εξωτικό Ντεπώ, τα πνευματικά δικαιώματα (το copyright που λέμε εδώ) τα έχουμε ανέκαθεν χεσμένα.
Έτσι, ήδη από τα τέλη του πενήντα στην διπλανή οικοδομή από το σινέ Κρόνος, άνοιξαν στο υπόγειο τα Λουτρά Κρόνος. Το 1961 στο ισόγειο της ίδιας οικοδομής η Ταβέρνα Κρόνος και δίπλα της το 1984 το Καφέ Κρόνος. Απέναντι δίπλα στον φούρνο Αλλατίνι (όνομα κλεμμένο από τους Μύλους Αλλατίνι στους οποίους καταλήγει η Νικολαϊδου) υπήρχε η Σχολή Οδηγών Κρόνος (όπου έβγαλα και εγώ μαζι με όλο το Ντεπώ το δίπλωμα μου) Και απέναντι από αυτό, στην Β. Όλγας δύο (!!!) φωτογραφεία με το όνομα Photo Kronos.
Καταπληκτικό;
Για τους Κρόνους (sic) λοιπόν ένα τραγούδι:
Inspiral Carpets – Saturn 5
Loading...
Κρατάει… κρόνια αυτή η ιστορία βλέπω.
Ωραίο κείμενο Ινδικτε, με βάζεις σε πειρασμό να αρχίσω, σε αυτήν την ηλικία, να επισκέπτομαι μιαν άγνωστη σε μένα γη, την ανατολική Θεσσαλονίκη (μέχρι Στρατού πάω, μετά κάνει τζιζ…)
ΠανωςΚ - Ιουλίου 1, 2008 at 11:14 πμ
χαχαχα …κρόνια δεν λές τπτ, τόσα πολλά που πήρα τηλέφωνο την μάνα μου να την ρωτήσω πότε άνοιξαν τα Λουτρά
Καλά δεν έρχεσαι στο Ντεπώ!!!???
Φωτιά θα πέσει να μας κάψει.
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 11:22 πμ
Btw το Ντεπώ στις αρχές του ΄80 πρέπει να είχε το μεγαλύτερο ποσοστό καφενείων ανά κάτοικο!!!
Και γαμώ τις παραγωγικές γειτονιές.
(η επέλαση της πρέζας το 1985 πήρε και τα καφενεία στον λαιμό της, έμειναν ελάχιστα)
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 11:25 πμ
Στο φωτογραφείο Κρόνος έβγαλα τη φωτογραφία για την ταυτότητά μου. Φωτογραφείο πίσω από τη στάση (Μαρτίου)του λεωφορείου, πάνω στη Β. Όλγας.
Όσο για τα σουτζουκάκια, δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησες από ‘κει. Ό,τι και να πει κανείς γι’ αυτά είναι λίγο. Καλύτερα να τα μασάς, παρά ν αμιλάς γι’ αυτά.
exiled - Ιουλίου 1, 2008 at 11:29 πμ
Και εγώ φυσικά (και για την δεύτερη ταυτότητα στο άλλο φωτογραφείο Κρόνος απέναντι από την Βίλλα Μπιάνκα) παρόλα αυτά το πρώτο (πριν να χωρίσουν και γίνουν δύο) ήταν στην Β. Όλγας ανάμεσα Νικολαϊδου και Λασκαράτου δίπλα στον φούρνο και έχω βγάλει εκεί φωτογραφία ντυμένος πιερότος το 1969!!! (το περίπτερο στην στάση ήταν από το 1960κάτι της γιαγιάς μου!!!)
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 11:38 πμ
.Εξόριστε δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησα από ‘κει.
Χθές το βράδυ έτρωγα εκεί!!!
Έχω ακόμα την γεύση στο στόμα μου (και την κάψα από το μπούκοβο)
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 11:42 πμ
Μετα τα σουτζουκακια στον Κρονο μια σταση στο ελληνικον για παρφε παγωτο
quiz για indi και λοιπους κρονιστες
ποιος ειναι ιδιοκτητης του διπλανου φαγαδικου απο τον κρονο?
kapetank - Ιουλίου 1, 2008 at 12:27 μμ
Ε, ρε τι μου θύμισες τώρα…
Πρώτον ότι έχω να φάω σουτζουκάκια (και τους φοβερούς κολοκυθοκεφτέδες- νέο πιάτο , 5-6 χρόνων) από τον Κρόνο περίπου δύο μήνες (μεγάλο κενό για τους fun του Ντεπώ και του Κρόνου γενικότερα) και
Δεύτερον τους αποκριάτικους χορούς του σχολείου και του φροντιστηρίου των αγγλικών της κυρίας Κατερίνας (απέναντι πάνω από τον Παχατουρίδη -όταν ήταν ακόμα εκεί) στην ντίσκο Κρόνος. Μιλάμε όλο το κιτσ της δεκαετίας του 80 ήταν εκεί!!!
Πάντως πιστεύω ότι είναι πολύ όμορφος δρόμος και αυτό οφείλεται όχι μόνο στην ιστορία των μαγαζιών του αλλά κυρίως στα τεράστια πλατάνια του. Και θα πρέπει να ήταν ακόμα πιο ωραίος όταν είχε τα νεοκλασικά σπίτια όπως αυτό που ξέμεινε στη συμβολή με την Σπετσών.
Να ‘σαι καλά ρε συντοπίτη!!
αλμυρή γάτα - Ιουλίου 1, 2008 at 1:02 μμ
kapetank εννοείς τον Σκρούτζ;
α) δεν το έχει εδώ και χρόνια και
β) χθές είδα ότι έχει κλείσει
Αλμυρή γάτα τα αγγλικά ήταν δίπλα στον παχατουρίδη στο διώροφο που τώρα είναι η οικοδομή του bodyline
το νεοκλασικό που λές δεν υπάρχει πιά
Τέστ. Πως έλεγαν τον (μακαρίτη πιά) που είχε το καφεκοπτείο στην γωνία με Β. Όλγας;
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 1:18 μμ
το δια χειρος κ στην λαδοκολλα ιδιοκτητης ταμιας και σερβιτορος ηταν ο …..
kapetank - Ιουλίου 1, 2008 at 1:24 μμ
Γεια σου ρε Ίντι!!
Την ταβέρνα εννοείται πως την τιμάω συχνά-πυκνά, όμως δεν ήξερα την Ιστορία γύρω από το όνομα. Στο μαγαζί με τις κιθάρες πηγαίνω και δοκιμάζω καμία που και που, όμως τον Ζάικο δεν τον έχω πετύχει ακόμα!
Μέχρι που γίνεται και ταινία το post αυτό!
kostasK - Ιουλίου 1, 2008 at 1:33 μμ
Λάθος!!! Τα αγγλικά υπάρχουν ακόμα και είναι πάνω από το ελιά λεμόνι. Μπορεί ο Παχατουρίδης να ήταν στο διπλανό που έγινε Goody’s και για αυτό να μετακόμισε πίσω από το Ελληνικό
Δεν θυμάμαι πώς τον έλεγαν αλλά θυμάμαι ακόμα τη φάτσα του και ότι είχε ωραία “σαν φυστίκ” ή φυστίκια αιγίνης.
Θυμάμαι όμως το όνομα του ζωγράφου που ήταν στη γωνία της βίλλα Μπιάνκα στη Σοφούλη δίπλα στον ορολογά.. Πιάνει???
αλμυρή γάτα - Ιουλίου 1, 2008 at 1:38 μμ
kapetank γιά βοήθα λιγάκι γιατί το έχασα.
ΚωσταςΚ ναι η ταινία “Η Άνοδος και η Πτώση των Εξοχών aka Ντεπώ”
Γάτα, υπάρχει διαφορά ηλικίας τελικά.
Ο παχατουρίδης ήταν εκεί που είναι το ελιά και λεμόνι. Όταν μετακόμισε άνοιξε ο γιός του θρυλικού Κρικέλα το γυράδικο Κρικελίνο το οποίο μετά έγινε Γυρομάνια που είχε διάφορες γεύσεις γύρο (από κόκκορα κρασάτο, αρνί μέχρι και καλαμαράκι)
Δίπλα, εκεί που είναι τώρα το Goody’s και τα bodyline ήταν ένα διώροφο που ήταν το φροντιστήριο. Όταν το γκρέμισαν πήγε εκεί που λές.
Τον ρολογά πως τον έλεγαν;
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 1:52 μμ
Φταίει που εγώ πήγαινα μόνο στους χορούς που έκανε η κυρία Κατερίνα και αγγλικά έκανα στο κέντρο
Σε αυτό από πίσω δεν είχε και μια ταβέρνα στην αυλή???
Τον ζωγράφο σου λέω θυμάμαι και τον έλεγαν Κώστα Γεωργίου.
Τον ρολογά δεν το θυμάμαι.
(σαν παπούδες μιλάμε… )
αλμυρή γάτα - Ιουλίου 1, 2008 at 2:08 μμ
Ίνδικτε για άλλη μια φορά το βρήκατε!Ζω ανάμεσα στος Κρόνους γι’ αυτό όλα πάνε στραβά τελευταία!(επιφώτιση αστρολογικού τύπου).
Να προσθέσω και τα “Χρώματα -σιδηρικά ΚΡΟΝΟΣ” στο νούμερο 26 του δρόμου. Επίσης έχει τρία μπαρ, όχι του γούστου σας , το ένα δίπλα στο πιτυροπωλείο που λέει ότι είναι και πιάνο-μπαρ.
hal 9000 - Ιουλίου 1, 2008 at 2:19 μμ
ANTE ΠΑΡΕ ΦΩΤΟΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
http://www.megapress.gr/imgConnector/index_event.jsp?eventID=19335&sbID=3
kapetank - Ιουλίου 1, 2008 at 2:24 μμ
Γάτα, αυλή είχε ο Λευτέρης, ένα ταβερνάκι εκεί που είναι τώρα ο “Ολλανδός” (το είχε παράγων του βόλεϋ του Ηρακλέους).
hal 9000 τα Χρώματα -σιδηρικά κανονικά τα λέμε Ο Δήμος (έτσι έλεγαν το παλιό αφεντικό) το άλλαξε τώρα; Σούπερ!!!
Δεν έχω πάει ποτέ σε κανένα από τα μπάρ της Νικολαϊδου (μόνο παλιά στο Dizzy’s)
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 2:25 μμ
kapetank δεν είχα ιδέα!!! ήξερα ότι το είχε κάποιος που πριν είχε το 1930 στα Ουζιέλ.
Του Λυπηρίδη ήξερα το μπάρ απέναντι απο τα Ηλύσια που είχε με τον Αγγελίδη (τελευταία φορά που είδα τον Λ. πρίν 5-6 χρόνια ΜΕ έδωσε μιά κάρτα που έλεγε ότι ήταν Image maker!!!)
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 2:32 μμ
μια φορα δεν ειχαμε βρει στον κρονο και πηγαμε διπλα
καθομαστε και ερχεται ενας διμετρος να μας παρει παραγγελια
κοιταζοντας καλυτερα βλεπω τον λυπηριδη,μια σκηνη βγαλμενη απο ταινια του ταραντινο,ελειπαν μονο τα κουνελοαμαξα απο το pulp fiction μολις ολοκληρωσε την παραγγελια μου ηρθε να γραψω καπου την εμπειρια μου αλλα δεν υπηρχε ιndiblog
kapetank - Ιουλίου 1, 2008 at 3:12 μμ
Ακόμα μία κοινωνική προσφορά του Ιndiblog
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 3:28 μμ
Πω πω τι με θύμισες τώρα λέμε αφού…
Stratos - Ιουλίου 1, 2008 at 4:33 μμ
Το φροντηστήριο ονομάζεται Δανιηλίδου-Χρηστίδου και εκεί έμαθα αγγλικά και (τα βασικά) γερμανικά. Τώρα το δουλεύει η κόρη της, αν δεν κάνω λάθος. Στο φωτογραφείο “Κρόνος” έχω βγει ντυμένος καουμπόης στα 1984/5 θρυλική φωτογραφία.
Ο Παχατουρίδης ήταν το θρυλικό μαγαζί που έπαιρνα τα “ξένα” βιβλία για το φροντιστήριο της κας Κατερίνας. Δεν ξέρω αν το έχεις ακούσει, αλλά πρέπει να πέθανε ο γιος του πέρυσι.
Το καφεκοπτείο στη Β. Όλγας ήταν του Μπούρα, που μετακόμισε από τα χαμόσπιτα στη γωνία με Μαρτίου και πήγε παραδίπλα, ανάμεσα στη Μαρτίου και το στενό που ονομάζεται Μουσούρη (όπου έζησα τα πρώτα 14 χρόνια της ζωής μου).
Quiz: Πως ονομάζεται το κομμωτήριο στη γωνία Β. Όλγας με Λ. Πορφύρα; Είναι στον πρώτο όροφο, πάνω από τον Μπέζα.
Ερώτηση: Ποιο νεοκλασσικό δεν υπάρχει πια;
exiled - Ιουλίου 1, 2008 at 4:42 μμ
Stratos
exiled Ο Μπούρας υπάρχει ακόμα λίγο πιό εκεί από το πρώτο μαγαζί. Εγώ λέω τον Γιώτη δίπλα στον Σκρούτζ που είναι τώρα οπτικά.
Αυτό που ΜΕ είπες για τον γιό με τσάκισε λίγο . Κρίμα
Λες το κομμωτήριο πάνω απότο κολάδικο ε; (κόλλησα, μάλλον Σούλα)
Το νεοκλασικό με το συντριβάνι γωνία Σκιάθου με Νικολαϊδου εκτός αν εννοεί το παρατημένο του “Ευριπίδη” γωνία με τον πεζόδρομο.
ΜΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟ “ΝΕΟΝ”?
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 4:51 μμ
Λάθος. Το κομμωτήριο έχει αντρικό όνομα.
exiled - Ιουλίου 1, 2008 at 4:57 μμ
Το κομμωτήριο λέγεται ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ. Έχει και παράρτημα πλέον λίγο πιο πάνω. Το ΝΕΟΝ έχει γίνει SALA BIANCA. Ιστορικό!!
hal9000 - Ιουλίου 1, 2008 at 5:22 μμ
To ‘γραψες επιτέλους…..
J.McManus - Ιουλίου 1, 2008 at 5:29 μμ
Μου επιτρέπεις (σαν γηραιότερος)
R.E.M.: Saturn Returns (Reveal)
Barry Adamson: Saturn in the Summer Time
Lanterna[πολύ καλό γκρουπ]: Saturn’s Rings
J.McManus - Ιουλίου 1, 2008 at 5:32 μμ
Το κομμωτήριο μπορεί να λέγεται Δημόκριτος πάνω από τον Μπέζα αλλά το δουλεύει η κυρία Βάσω, που παλιά ήταν παραπάνω στο πάρκο της Κρήτης.
Αντε καλα, δεν ειμαστε σαν παπούδες αλλά είμαστε σαν “τις κυρίες της αυλής”
Αυτόν με τις γλάστρες στο νεοκλασικό που τώρα είναι η Εθνική Τράπεζα το θυμάσε?
αλμυρή γάτα - Ιουλίου 1, 2008 at 5:38 μμ
Δεν πάτε καλά, εσείς εκεί στο εξωτικό Ντεπώ, ΣΕ λέω αφού!
(πολύ καλό το κείμενο, για σουτζουκάκια θα μας πας μόλις έρθουμε, κανόνισε)
Φιλιά, Καλό Μήνα
νατασσάκι - Ιουλίου 1, 2008 at 5:54 μμ
J.McManus το ποστ δεν είναι για το Ντεπώ είναι απλά για έναν δρόμο του.
Το ποστ για το Ντεπώ πρέπει να έχει το γιατί το λεν Ντεπώ, το Αλλατίνι, τις Τζιτζιφιές που έπαιζε ο Τσιτσάνης, τα Καμινίκια (τον Μ.Αλέξανδρο δηλ, την ομάδα του Ντεπώ), τον Άλκη Στέα, τον Λευτέρη Κονκαλίδη, τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Γιάννη Ιωαννίδη, τον Βαγγέλη Αλεξανδρή, το Λουξεμβούργο, το Romance, το ρέμα του Ντεπώ, τον Φακλάνα, το Τρύπιο Βουνό, το Παλιό ΙΚΑ, τον Πωσειδώνα, την επιχωμάτωση, τους Εβραίους, την τρελοΚατίνα με το ταψί δεμένο στο κεφάλι, το ΝΕΟΝ κλπ.
Έχει μέλλον ακόμα.
Οι Lanterna σούπερ, έπαοξαν το χειμώνα στην Σαλονίκη.
Γάτα ποιό Νεοκλασικό λες; δεν κατάλαβα
δεν πηγαίναμε ΠΟΤΕ καλά στο Ντεπώ Νατάσα.
Καλό Μήνα
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 6:27 μμ
“επάοξαν” ωραίος
εκ του επάοξα, επάοξες επάοξε
” το χρησιμοποιούμε σε εκφράσεις όπως : “τα επάοξες μεγάλε”
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 6:29 μμ
Εννοείται ότι έπαιξα μπάσκετ στο Μ. Αλέξανδρο.
Κάποτε η ομάδα λογίζοταν στις ισχυρές της πόλης. Αλλά με τα χρόνια…
Για τον Δημόκριτο, το βρήκανε ο HAL900 και η αλμυρή γάτα.
Επίσης, το φροντηστήριο “Κορυφή” για μας τους νεότερους, στο νεοκλασσικό, πάνω από την ταβέρνα “Ηπειρωτική Γωνιά” (προηγουμένως ήταν μπαράκι, αλλά δεν μου έρχεται το όνομα).
Από το κάτι σαν περίπτερο ακριβώς στη γωνία Μαρτίου και Όλγας παίρναμε φλόκες. Είχε και αυτόματο πωλητή απ’ έξω, που πουλούσανε κάτι πλαστικά μπαλάκια με τσίχλα μέσα (βάζαμε 10ρικο ή 20ρικο για να τα πάρουμε).
Βεγγαλικά από το “αερόστατο”, Μπάμπη Ανίνου με Σκιάθου γωνία.
Ε ρε γέντια!
exiled - Ιουλίου 1, 2008 at 8:43 μμ
Για κάποιον λόγο το φροντιστήριο το γράφω με “η”, αντί για “ι”. Ζητώ συγγνώμη.
exiled - Ιουλίου 1, 2008 at 8:44 μμ
Στον Μέγα, όταν ήταν στην πρώτη κατηγορία Θεσσαλονίκης (πριν την Α’ Εθνική) τέρμα έπαιζε για μιά δεκαετία ο αδερφός του πατέρα μου (και εξτρέμ για λίγο ο αδερφός της μάνας μου) και υπεύθυνος στις ακαδημίες μπάσκετ είναι ο συνονόματος μου ξάδελφος στις οποίες παίζουν τουλάχιστον 5 ανίψια μου!!! (family business). To νεοκλασικό που λές, που ήταν μπαρ (και για λίγο τζαζ κλαμπ) το λέμε του Ροδοκανάκη και εκεί έμενε ο Άλκης Στέας.
Υπάρχει και μιά μικρή βιβλιογραφία για το Ντεπώ, θα ψάξω τα βιβλία μου να βρώ κάποια (όταν πέσει η θερμοκρασία κάτω από τους 30 κελσίου_
indictos - Ιουλίου 1, 2008 at 9:29 μμ
Τα σουτζουκάκια Διαγωνίου ήταν Νο 1 στην λίστα μου προφανώς γιατί δεν είχα πάει στον Κρόνο. Μάλλον φταίει που οι φίλοι που με έτρεχαν σε φαγάδικα ήταν Αρειανοί, πάντως, θα δοκιμάσω και Κρόνου και θα σου πω!
harisheiz - Ιουλίου 1, 2008 at 11:57 μμ
και του Κρόνου σπίτια μας
indictos - Ιουλίου 2, 2008 at 12:15 πμ
Μερικές παρατηρήσεις: Δεν βλέπω, και στεναχωρούμαι σαν να μην υπάρχει ΚΡΑΤΟΣ, αναφορά στη θεϊκή μπριζόλα σούβλας του Κρόνου. Η οδός Νκολαϊδου, σ΄ένα νεοκαλσσικό της οποίας έζησα κι εγώ για ένα χρόνο (έφυγα από κει στις 21.4.1967) είναι για μένα ο ωραιότερος δρόμος όλης της πόλης (αντικειμενική ε;) . Κάποτε όμως (γύρω στο 1972) ο ωραιότερος δρόμος για μένα ήταν η Κίμωνος Βόγα (με το διακριτικό φωτισμό και δυο τεράστιες πικροδάφνες ανάμεσα στις οποιες μπορούσες να κρυφτείς με το αίσθηματης της αντίστοιχης τάξης του 5ου σχολείου αρένων, πανέμορφα σπίτια, αυλές με φοίνικες και συντριβάνια και άπειρες καλοζωϊσμένες γάτες αγκύρας).Και άντε ο δρόμος χάθηκε. Οι άνθρωποί του πού στο καλό πήγαν;
skupitsa - Ιουλίου 2, 2008 at 8:05 πμ
Δυστυχώς skupitsa η Κίμωνος Βόγα είναι εδώ και χρόνια μία ακόμα αντιαισθητική και προβληματική οδός της πόλης. Τελευταία αλάνα ήταν εκεί που εδώ και είκοσι χρόνια είναι το Εβραϊκό γηροκομείο. Πρίν λίγα χρόνια έριξαν και το κόκκινο σπίτι πίσω από το παλιό ΙΚΑ
Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Λασκαράτου στην οποία μέχρι το 74 υπήρχαν μόνο μονοκατοικίες εκτός από το #1 που ήταν η Αρμένικη πολυκάτοικία και το #19 οπού υπήρχε μία βίλλα (της Εβραϊκής οικογένειας Βάντες) η οποία κάηκε στα ‘50ς μαζί με μέλη της οικογένειας και στην θέση της χτίστηκε μία τεράστια οικοδομή.
Πλέον στον δρόμο υπάρχουν μόνο 8όροφες οικοδομές. Ακόμα και η μάνα μου που επίσης γεννήθηκε εκεί δεν άντεξε, πούλησε το πατρικό της και έφυγε από την πόλη.
indictos - Ιουλίου 2, 2008 at 8:26 πμ
Κι έτσι μού απάντησες στο που πήγαν οι άνθρωποι. Ίδια αντίδραση με τη μητέρα σου είχα κι εγώ όταν εγκατέλειψα τη γειτονιά μου μετα από σχεδόν 50 χρόνια ζωής εκεί………
skupitsa - Ιουλίου 2, 2008 at 9:14 πμ
Οι γάτες πάντως στην Κ. Βόγα έμειναν
indictos - Ιουλίου 2, 2008 at 9:29 πμ
Ρε συ εδώ πίσω από την πολυκατοικία που είναι το πατρικό μου είχε ολάκερη φάρμα λέμε!
Stratos - Ιουλίου 2, 2008 at 8:32 μμ
indictos - Ιουλίου 2, 2008 at 10:14 μμ
Εξαιρετικό και το ποστ για τη γειτονιά και τα σχόλια. Μπράβο μάστορα – καλά που είστε και εσείς οι μεγαλύτεροι και τα γράφετε για να τα μαθαίνουμε…
chumba - Ιουλίου 3, 2008 at 1:06 πμ
χαχααχα
να ‘σαι καλά παιδί μου
indictos - Ιουλίου 3, 2008 at 1:29 πμ
Το μπαράκι που υπήρχε πριν την “Ηπειρωτική γωνιά” στο νεοκλασσικό ήταν το “Μαντάτο”, το καλύτερο και μάλλον το μοναδικό τζαζ μπαρ της πόλης, ever. Το άνοιξε ο σαξοφωνίστας των Olympians, νομίζω τον λέγανε Βαγγέλη. Είχε live μουσική και κράτησε χρόνια. Σ’ αυτό έκανε τα πρώτα του βήματα ο Γιώτης Κιουρτσόγλου, ο καλύτερος μπασίστας σήμερα στη χώρα (παίζει τελευταία με τον Σαββόπουλο). Είχε κυκλοφορήσει κι ένα βινύλιο από το μόνιμα σχήμα που έπαιζε εκεί -έχουν παίξει πολλοί.
Έχω αφήσει πολύ χρήμα στο “Μαντάτο”. Και στο Romance βέβαια εννοείται, εξ απανέκαθεν. Επίσης εξαποανέκαθεν, το Ντεπώ είχε τις καλύτερες γκόμενες της πόλης.
Αντώνης - Ιουλίου 4, 2008 at 8:32 μμ
που τις είχε ρε Αντώνη και δεν τις βλέπαμε εμείς;
Στο Romance πάντως χλωμό!!!
Που να μπεί βράδυ γκόμενα εκεί μέσα
indictos - Ιουλίου 4, 2008 at 8:40 μμ
Το Μαντάτο είχε και άλλο όνομα, αλλά δεν το θυμάμαι τώρα
indictos - Ιουλίου 4, 2008 at 8:41 μμ
έλα ρε indi, μπορεί να είμαι λίγο υποκειμενικός…
Αντώνης - Ιουλίου 4, 2008 at 9:57 μμ
Έλα ρε συ, καλές είναι (αλλά τις κρύβουν)
indictos - Ιουλίου 4, 2008 at 10:01 μμ