HOME (ALMOST) ALONE

Έχω να βγω από το σπίτι πέντε μέρες, από την Κυριακή τα ξημερώματα.

Έχω πάρει αγκαλιά έναν ανεμιστήρα, το Air Condition στο φουλ, και έχω γεμίσει την κατάψυξη παγάκια κάθε είδους από αυτά τα ηλίθια του ΙΚΕΑ με τα σχεδιάκια μέχρι τα άλλα τα σιχαμερά μέσα σε σακούλες.

Επειδή λόγω υγείας δεν κάνει να βγαίνω έξω όταν έχει τόσο ζέστη αναγκάστηκα να πάρω άδεια από την δουλειά μου (οι φίλοι ας μην με ψάξουν σήμερα) και έχω σκοπό να περάσω τις επόμενες τρεις τέσσερις μέρες κάτω από τον απορροφητήρα καπνίζοντας σαν τρελός από την βαρεμάρα.

Λοιπόν είναι 7:30 το πρωί, έχει ήδη 31 βαθμούς και 55% υγρασία (τίποτα για Θεσσαλονίκη, πολύ για Αθήνα). Που το ξέρω; ανάμεσα στις πολλές μανίες μου είναι και ο καιρός. Έχω βάλει θερμόμετρα και στα τρία μπαλκόνια, σε όλα τα δωμάτια + δύο υγρόμετρα + δύο βαρόμετρα. Το Ποσειδών είναι από τα πρώτα bookmark μου (μαζί με το Εθνικό Αστεροσκοπείο).Έχω φτάσει σε τέτοια κατάσταση ψυχαναγκασμού που προσπάθησα το αδύνατο, να καταφέρω να δω ΟΛΗ την πρόγνωση του καιρού του αδερφού Αρναούτογλου στην ΕΤ3. ΟΚ δεν τα κατάφερα, αλλά ήταν μία έντιμη προσπάθεια. Επειδή λοιπόν με τόση ζέστη δεν είναι ούτε για διάβασμα ούτε για μουσική (τα κορίτσια μου, που επίσης βαριούνται έχουν κάνει κατάληψη στο στερεοφωνικό) θα βάλω το Laptop κάτω από τον απορροφητήρα και θα ξεσκιστώ (λέμε τώρα) στα posts (άκουσα ΩΧ;). Αρκεί βέβαια να μην ανάψει κάποιος τα μάτια της κουζίνας.