Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1978

Όπως κάθε χρόνο, εδώ και 29 χρόνια τέτοια μέρα το στομάχι μου είναι κόμπος.

Είναι η μέρα του μεγάλου σεισμού της Θεσσαλονίκης.

6,5 Ρίχτερ, 35 ή κατά άλλους 45 νεκροί, 220 τραυματίες, 9.480 κτίρια με μη επισκευάσιμες βλάβες.Μόλις είχα μπει στο γυμνάσιο (με εξετάσεις τότε) και μόλις είχαμε μετακομίσει επιτέλους στο νέο μας σπίτι σε οκταώροφη οικοδομή (χαχαχα) και μόλις είχαμε κάτσει να δούμε το Αυστρία – Γερμανία για το μουντιάλ της Αργεντινής και… Ζήσαμε τρεις μήνες σε αντίσκηνο, για πολλούς Σαλονικιούς ήταν η πρώτη τους επαφή με το Camping (δεν είναι αστείο, από τότε και τα επόμενα 15 χρόνια το Camping έγινε ο αγαπημένος τρόπος διακοπών ΚΑΙ για τους μεσήλικες της πόλης). Τι μάθαμε τότε;Τον Παπαζάχο, τον Κούβελα (νεαρό τότε μηχανικό που είχε το θάρρος να την πει στον Καραμανλή για ολιγωρία, μετά τα γύρισε), την Ουψάλα, την κλίμακα Μερκάλλι, την γριά με την βαλίτσα με τα κόκαλα που έκανε βόλτες με ταξί, τα πράσινα, πορτοκαλί και κόκκινα σπίτια, του μηχανικούς που τα άρπαζαν για να σου κάνουν το σπίτι από κόκκινο, πορτοκαλί, εγώ προσωπικά το τσιγάρο, οι περισσότεροι ότι ” δεν υπάρχει κράτος”, ότι η Ροτόντα έπαθε ζημιές επειδή ΔΕΝ έγινε εκκλησία, ότι το ρολόι της ΧΑΝΘ δεν υπήρχε από πάντα γι αυτό δεν το ξαναέχτισαν, ότι η Πανσέληνος φταίει για τους σεισμούς (μούφα), ότι η ζέστη φταίει για τους σεισμούς (επίσης μούφα) και ότι στις 20 Ιουλίου θα ξαναγίνει σεισμός (ξανά μανά μούφα).Γιατί το θυμάμαι ακόμα; Γιατί έφαγα μεγάλο φρίκο λέμε, και ο λόγος ίσως να είναι αυτός που έγραψε κάποιος. “ Το σπίτι σου που είναι το καταφύγιο σου από κάθε απειλή, γίνεται απειλή το ίδιο” Προτεινόμενη μουσική υπόκρουση:I feel the earth move (under my feet) – Carol KingGimme Shelter – Rolling Stones ΕΔΩ η σελίδα του ΟΑΣΠ

About these ads

41 responses to “Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1978

  1. Υποτίθεται ότι το βράδυ πριν τον σεισμό μια γριά με μια βαλίτσα μπήκε σε ένα ταξί και είπε στον ταρίφα ότι θα γίνει μεγάλο κακό. Όταν κατέβηκε ξέχασε την βαλίτσα της και όταν ο ταξιτζής την άνοιξε είχε μέσα ανθρώπινα κόκαλα και αίματα.
    Υπάρχουν και δύο τρεις ακόμα παραλλαγές αλλά το βασικό μοτίβο ήταν αυτό.

  2. Θυμάμαι που βλέπαμε στην τηλεόραση μετά για την καταραμένη πολυκατοικία που έπεσε και προσπαθούσαν να βγάλουν τους εγκλωβισμένους, χωρίς ειδικές δυνάμεις, χωρίς σκύλους, χωρίς τίποτα, γιατί τότε ιδέα δεν είχαμε. Με μια φαγάνα και με όποιον μπορούσε, ανέβαιναν στα συντρίμμια με φτυάρια, με αξίνες, με ότι έβρισκαν. Ο κόμπος στο στομάχι, πραγματικά.

  3. Pingback: Carole King - I Feel the Earth Move (1971 LIVE at the BBC) « MY FAV VIDEOS

  4. Μία φίλη μου έμενε στο Ναυαρίνο τότε και ο πιό μεγάλος φρίκος ήταν η σκόνη απο το κτίριο που έπεσε, Δεν μπορούσαν ούτε να δούν ούτε να αναπνεύσουν.

  5. Και μεις διαβάζαμε για το πτυχίο και κατεβήκαμε από το ρετιρέ του συμφοιτητή μας να πάμε για παγωτό και μας πέτυχε στην παραλία αλλά αυτός (ο συμφοιτητής) ήταν σπασίκλας κι έμεινε μέσα να διαβάσει και γκρεμίστηκε η σκάλα μεταξύ του ρετιρέ και του πέμπτου ορόφου και βγήκε μετά από δυο μέρες αλλά δεν τον πείραξε. Τώρα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο

  6. Την επόμενη ακριβώς ημέρα παντρευόταν η θεία μου στην εκκλησία του Αη Γιώργη στη Νεάπολη. Ο γάμος έγινε στον προθάλαμο της εκκλησίας και ο παπάς όλο κοίταζε το τρούλο μην και καταρρεύσει. Είμασταν ίσως η μοναδική οικογένενεια που ήταν μέσα σε σπίτι την επόμενη μέρα. Το βράδυ φυσικά είχαμε κοιμηθεί κάτω από τ’ αστέρια στο μετέπειτα και λύκειό μου, στο στρατόπεδο Στρεμπενιώτη.
    Τη Δευτέρα άρχιζαν οι εξετάσεις για την εισαγωγή στο Λύκειο.
    Φυσικά αναβλήθηκαν και έτσι ξεκίνησε νωρίτερα το καλοκαίρι.

  7. Pingback: Χύμα στο κύμα με ριχτερ. « INDIBLOG

  8. ΗΜΟΥΝ 5 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΟΥ.ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΗΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΤΕΡΗ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ,Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΣΑΙΑ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΗ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΠΙΤΙ,ΣΤΟΝ ΓΥΡΙΣΜΟ ΑΡΧΙΣΕ Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΙΑΣΤΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΙΛΟ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΗΝ ΙΠΠΟΔΡΟΜΕΙΟΥ ΜΕ ΤΣΙΜΙΣΚΗ.ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΕΦΥΓΑ Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΗΣΑ ΣΤΗΝ ΝΑΥΑΡΙΝΟ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΗΓΑΜΕ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΕΦΗ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ ΚΑΤΩ,ΟΜΩΣ ΣΕ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ Η ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΕΚΑΤΣΕ ΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΕ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΕ ΣΚΟΝΕΣ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΟΥΣΤΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΟΥ,ΟΠΟΥ ΜΕ ΕΒΑΛΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ,ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΠΑΡΑΧΩΘΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΛΟΙΟ ΧΕΡΙ ΤΡΑΒΙΞΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΤΙΝΟΥ.

  9. Φωτεινή ανατρίχιασα.
    Συγκλονιστικό.
    Μέχρι τώρα ήξερα ανθρώπους από τις πολυκατοικίες απέναντι από την μοιραία. Είναι η πρώτη φορά που ακούω μαρτυρία από κάποιον από μέσα.
    Ότι και να πω…

  10. eimouna 8 xronon,kai emena stis Sykies sti Lordoy Vuronos,sto spiti eimouna ego o mikroteros aderfos mou 5;30 xronon,kai h mhtera mou,o pateras mou astunomikos tote eleipe se vradinei vardia.
    den prolavame na ksaplosoume kai arxise h oikodomh na trizi kai na ourliazei,kai mazi me afthn kai h mitera mou na fonazei ta paideia ta paideia,afou stamateise o seismos katevikame kai peigame oloi apenanti stin avlh mias monokathkoias,opou tin epomenh arxisame to camping se mia alana,konta sto sinema ELENA osoi thimounte.

  11. Dimitris μιά φίλη μου (επίσης 8 ετών τότε) που έμενε στην Βύρωνος, το βασικό που θυμάται είναι η σκόνη που είχε σηκωθεί από την πολυκατοικία που έπεσε.

  12. ΑΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ
    ΓΡΑΨΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ.ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ 17
    ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ Ε΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ
    ΟΙ ΠΡΟΑΚΤΕΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.H ΥΕΝΕΔ ΕΠΑΙΖΕ ΣΕ ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟ ΙΤΑΛΙΑ-ΑΥΣΤΡΙΑ 1-0 ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΑΥΣΤΡΙΑ
    ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΛΥ ΖΕΣΤΟ ΜΑΙΟ
    ΚΑΙ ΙΟΥΝΙΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΑΔΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΕΙΣΜΟΣ.
    6,5 ΗΤΑΝ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
    7,2 ΕΛΕΓΕ Η ΟΥΨΑΛΑ.ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΒΑΣ.ΟΛΓΑΣ
    ΚΑΙ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΤΙΛΙΑΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ
    ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ
    ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ. ΣΕ 2 ΩΡΕΣ ΕΙΧΑΜΕ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
    ΜΟΥ.

  13. ο σεισμός ήταν 20/6/’78
    όπως και να ‘χει φαντάζομαι τρομάρα η μάνα σου ετοιμόγεννη να τρέχει
    (μιά κοπέλα στην οικοδομή μου ήταν στον μήνα της και παρολίγον να γεννήσει από τον φόβο της)

  14. Εγώ θυμάμαι του 82 ή 81 στην Πάτρα. Ήμουν 5 ετών και θυμάμαι τους γονείς μου να μου λένε με ήρεμη φωνή (παράδοξο για την μάνα μου) να μην σηκωθώ από το κρεβάτι και να μην φοβάμαι και μόλις τελειώσει θα έρθουν εκείνοι να με σηκώσουν. Ακόμα θυμάμαι πώς τρίζαν τα σχεδόν μαϊμού κρυστάλλινα ποτήρια στο σύνθετο. Κάθε σεισμό από εκεί και πέρα τον καταλάβαινα εν τη γεννέση του από τα ποτήρια. Τα γαμημένα με τρόμαζαν πάντα. Ίσως επειδή ήταν σχεδόν μαϊμού!!!

  15. Εκείνη την εποχή ήμουν 5 χρονών και έμενα στην Αιμιλιανού Γρεβενών 4, [σήμερα είναι πεζόδρομος], δρόμος που έβγαζε ακριβώς μπροστά στην μοιραία πολυκατοικία …. Από εκείνη την ηλικία λίγα πράγματα θυμάμαι … Εκείνη η βραδυά έχει αποτυπωθεί ανεξήτιλα στη μνήμη μου από μέχρι και σήμερα… Μόλις είχαμε γυρίσει από βόλτα στο πάρκο του Ναυαρίνου με τη μητέρα μου και τη γιαγιά μου … Ανεβήκαμε στον 4ο όροφο όπου μέναμε και η μητέρα μου ετοίμαζε την αδελφή μου για ύπνο… Εγώ είχα πάει τουαλέτα και ετοιμαζόμουν για ύπνο … Ξαφνικά άρχισε ο σεισμός και η ταλάντωση ήταν τόσο μεγάλη που έπεσα μπρούμητα και νόμιζα ότι η πολυκατοικία θα πέσει στο κενό από τη μεγάλη ταλάντωση … Μόλις σταμάτησε έντρομος έτρεξα στο καθιστικό όπου ήταν η μητέρα μου με την αδελφή μου και τη γιαγιά μου … Αμέσως βγήκαμε έξω και με το ασανσέρ [γιατί η μητερα μου είχε κινητικό πρόβλημα] κατεβήκαμε στο ισόγειο … Για να φτάσεις στην είσοδο της οικοδομής υπήρχαν άλλα 18 σκαλοπάτια … Εκείνη τη στιγμή έγινε και ο δεύτερος σεισμός όπου έπεσε και η πολυκατοικία … Φτάνοντας στην είσοδο της οικοδομής ένα σύννεφο σκόνης είχε καλύψει τα πάντα και δεν μπορούσες να διακρίνεις τίποτα … Μόνον κόσμος που φώναζε και έτρεχε προς τη μεριά της πολυκατοικίας … Εμείς πήγαμε προς το πάρκο στην αντίθετη κατεύθυνση … και περιμέναμε τον πατέρα μου που εκείνη την ώρα γύριζε από τη δουλειά του … Μέχρι να έρθει ο πατέρας μου με το αυτοκίνητο ακούγονταν συνέχεια σειρήνες … Το βράδυ το περάσαμε στωματσάδα στο σπίτι της θεία μου στο Ωραιόκαστρο και την επομένη φύγαμε για το χωριό …Ε.Ν.

  16. Ειδατε μολις γινετε σεισμος οτι τα ξανα θυμομαστε ολα :)
    Εμεις τοτε μεναμε και μεναμε στην Λεωφορο Νικης, 8 οροφο κοντα στον Λευκο Πυργο.
    Ημουν 1 ετων και απο περιγραφη τις μανας μου λεει οτι οταν αρχισαν να πεφτουν σουβαδες και να σπανε οι τοιχοι στην μεση φυγαμε τρεχοντας απο τις σκαλες προς τον Λευκο Πυργο.
    Η πολυκατοικια βγηκε πορτοκαλι αλλα με λιγα χρηματα στην καταληλη υπηρεσια αμεσως εγινε Πρασινη και παλι. :(
    Τις Γιαγιας μου που ειναι κοντα στην Ανθεων ειχε βγει κοκκινη αλλα λαδωσαν την κανανε πορτοκαλι και μετα απο λιγο καιρο ξανα λαδωσαν και την κανανε πρασινη.
    Αμα πας να επισκευτεις την πολυκατοικια μεσα απο τα διαμερισματα θα δειτε οτι ειναι ολη σπασμενη στην μεση απο το ισογειο εως τον 7 οροφο.
    Στον πρωτο οροφο αναμεσα στους σπασμενους τειχους μπορει και χωραει 1 δακτυλο και στον εβδομο οροφο χωρανε τουλαχιστον 7 δακτυλα.
    Για να σας δωσω να καταλαβετε η μιση πολυκατοικια στηριζετε στην διπλανη πολυκατοικια και η αλλη μιση στην αλλη διπλανη πολυκατοικια.
    Καθε χρονο γεμιζουν στοκο και βαφουν τους τειχους για να μην φαινετε αλλα οποτε κουναει εστω και λιγο πεφτεις ο στοκος με την μπογια και φαινεται αμεσως το κενο.
    Γιαυτο εαν τυχη και αγορασετε καινουργιο σπιτι καλο ειναι να εχει κτιστει με ευρωπαικες προδιαγραφες μετα το 2004.
    Γιατι ολες οι παλιες πολυκατοικιες του 70 και του 80 δεν ειχαν σχεδιαστει ουτε για 6 ριχτερ. :(

  17. Υποτίθεται ότι εδώ και χρόνια θα γινόταν έλεγχος τουλάχιστον στα κτίρια κοινής ωφέλειας.
    Τι έγινε; τπτ.
    Και να μην ξεχνάμε ότι κάποια σχολεία και νοσοκομεία της πόλης είναι χτισμένα πριν το 1940.

  18. α) οι αντισεισμικοι κανονισμοι που εχουν δημοσιευτει στην ελλαδα ειναι απο τους πιο αυστηρους παγκοσμιως

    β) σε ενα κτιριο του 1940 δεν χρειαζεται να κανεις ελεγχο. χρειαζεται χρηματα (πολλα χρηματα) για να το ενισχυσεις. και επειδη λεφτα υπαρχουν ας υποθεσουμε οτι εχουν γινει και οι ενισχυσεις

  19. το σχολείο των κοριτσιών είναι του 1936.
    Ο διαγωνισμός για την αποκατάσταση των ζημιών από μία προ καθίζηση προ 5-6 ετών ακόμα είναι στα χαρτιά!!!

  20. Pingback: Victoria Hislop, The Thread « Λωτοφάγοι

  21. o σεισμος του 78 ειναι επακολουθο θεμα μεσα στη παρεα και στο πανεπιστημιο…μετα απο εναν σεισμο στη Θεσσαλονικη
    ευχομαι να μην ζησει κανενας Ελληνας νεος και παλιος τις τοτε δυσκολες στιγμες

  22. Μεναμε Αιμιλιανου Γρεβενων. Εκείνο το καλοκαίρι κουνουσε συνέχεια από σεισμούς. Σχεδόν κάθε βράδυ κουνουσε. Τότε συνέβη ασυναισθητα κάτι πολύ επικίνδυνο: το συνηθίσαμε. Ξυπνουσαμε στις 3 το πρωί από θόρυβο ποτηριων κ άλλων αντικειμένων που πεφταν και σπαζανε, και γυρνουσαμε από την άλλη και ξανακοιμομασταν. Την άλλη μέρα μαθαιναμε 4,5 ρίχτερ, 5 ρίχτερ κλπ. και δεν ήταν πια κανένα σπουδαίο νέο.. Ομως εκείνο το βράδυ το κουνημα και η βουή ήταν ανεπανάληπτο.. Σειστηκε το σύμπαν. Ενα ρημαδιο όλα. Ολοι καταλάβαμε αμέσως ότι θα είχαμε νεκρούς. Βγήκαμε στο λεπτό Αίμ.Γρεβενων, εκεί είχε τόση σκόνη που δεν έβλεπες τη μύτη σου. Μια διαπεραστικη, τσιριχτη γυναικεία φωνή φώναζε “Γιωργακη”, σχεδόν ουρλιαζε. Οταν βγήκαμε Ιπποδρομιου για να πάμε στο αυτ-το του μπαμπά, περάσαμε πάνω από τα συντρίμμια της οικοδομής και δεν καταλάβαμε ότι η οικοδομή είχε πέσει – τόση σκόνη είχε σηκωθεί. Θυμάμαι ότι η Μανα μου έλεγε “τρέξτε γρήγορα να φύγουμε, πέφτουν μπαλκόνια”. Ημουν 8 χρόνων. Μετά κοιμήθηκα με στα πανεπιστήμια. Στη συνέχεια η γειτονια ερήμωσε. Τα λιγοστά πιτσιρίκια που μείναμε κάναμε διαγωνισμό ποιος θα ανεβεί πιο ψηλά στις “κόκκινες” οικοδομές, όπως ήταν εκείνη στη Δ.Γουναρη που έχει τα θεμέλια της μεσα στα αρχαία και η άλλη στην Απελλου που ήταν τότε νεοκτιστη, πανω απο τον Γαλεριο. Κανά δυο-τρεις μετασεισμοί τις επόμενες ημέρες και μετά σχετική ηρεμία. Λέγανε τότε ότι το πολύ σε 20 χρόνια η πόλη θα ισοπεδώθει από σεισμούς. Μετά ηρεμησαμε και σιγά-σιγά ξεχάσαμε τα τραύματα μας.. Τι μου θυμιζετε τώρα.. Αφιερωμένο στη μνήμη των γειτόνων-συμμαθητών και καλών φίλων που χάθηκαν και στην παλιά-καλή γειτονιά.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s