και αφού φάγαμε του σκασμού επηρεασμένοι από τις διαφημίσεις με τα σκεύη μαγειρικής, (ξανα)καθόμαστε μπροστά στο χαζοκούτι και αρχίζουμε και βλέπουμε πως θα κάψουμε τις εξτρά θερμίδες.
Καταρχήν να προσέξουμε μην τυχόν και μας πάρει ο ύπνος στον καναπέ!!!
Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά.
Μου έχει συμβεί κανά δύο φορές και ξύπνησα πιασμένος, κουρασμένος, χάλια.
Η βασική ιδέα των διαφημίσεων αυτών (όπως και όλων των διαφημίσεων γενικά), είναι το σεξ.
Κάντε σέξι σώμα, πλησιάστε σέξι γυναίκες, γίνε σαν και αυτήν, γίνε σαν και αυτόν μπας και σου κάτσει αυτή κλπ.
Μιά χαρά. Απευθύνονται στα χαμηλότερα των ενστίκτων, πράγμα που δεν μας χαλάει καθόλου.
Μας χαλάει όμως το τι θεωρούν σέξι οι διαφημίσεις αυτές.
Ο βασιλιάς ας πούμε των διαφημίσεων αυτών είναι ο Tony Little.
Πάρτε μιά ιδέα του τι είναι σέξι για τους Αμερικάνους λοιπόν.
Καψώσατε;
Σας ήρθε μια ψυχολογία;
Όχι;
Ε κοιτάξτε και αυτό, με προσοχή όμως μην σας έρθει απότομα και έχουμε τπτ εκρήξεις λίμπιντο πρωί πρωί.
Ξυπνάτε και έχετε στο μυαλό σας κάποιο τραγούδι που είχατε να ακούσετε πάνω από είκοσι χρόνια;
Μην αγχώνεστε.
Δεν φταίτε εσείς. Δεν ακούτε φωνές.
Απλά μάλλον σας πήρε ο ύπνος με την τηλεόραση ανοιχτή.
Τις ώρες εκείνες τις μικρές, που κυκλοφορούν μόνο τα φαντάσματα, ο Μητσοτάκης και εγώ, όλα τα κανάλια, μεγάλα, τοπικά, κρατικά, δείχνουν εκπομπές τηλεπώλησης (telemarketing που λέμε στο εξωτικό αλλά συναχωμένο αυτές τις μέρες Ντεπώ) (άσχετο αλλά ενδεικτικό, το μαγαζί που πουλάει ΟΛΑ όσα βλέπετε στις εκπομπές αυτές βρίσκεται ΦΥΣΙΚΑ στο Ντεπώ!!!)
Οι εκπομπές τηλεμάρκετινγκ χωρίζονται σε τέσσερις (αριθμ.4) βασικές κατηγορίες.
Μουσική.
Μαγειρικά σκεύη.
Γυμναστική.
Ευκολίες για το σπίτι.
Βασικό τους χαρακτηριστικό είναι οι εξωφρενικές τους τιμές.
Δεύτερο χαρακτηριστικό τους είναι οι μεγάλες προσφορές που κρατούν μόνο για τα επόμενα 20 λεπτά, άσχετο αν κάποιες από αυτές προβάλλονται για χρόνια. (οι τιμές και μετά την ‘Μεγάλη Προσφορά” εξακολουθούν να είναι εξωφρενικές)
Τρίτο χαρακτηριστικό οι λέξεις/εκφράσεις κλειδιά. Αυτές συνήθως είναι “Για Πρώτη Φορά”, “Επαναστατικό”, “Σας Λύνει Τα Χέρια”, “Πρόβλημα/Κανένα Πρόβλημα” (αυτό το τελευταίο ισχύει κυρίως στις Ελληνικές παραγωγές και ειδικά στις συσκευές μαγειρέματος όπου η έκφραση δίχως κανένα πρόβλημα ακούγεται περίπου κάθε 10″.
Πάμε λοιπόν με την μουσική που μάλλον είναι το πιο ανώδυνο από όλα.
Συνήθως είναι συλλογές της Time Life, και η σύνδεση των τραγουδιών μεταξύ τους είναι πολύ (μα πολύ) χαλαρή. Του στυλ δλδ ότι έχουν βγεί την ίδια δεκαετία ή ότι οι τραγουδιστές έχουν τα ίδια μαλλιά (συνήθως χαίτη/λασπωτήρα και μάλιστα περμανάντ). Σχεδόν όλες έχουν το American Woman των Guess Who και κάποιο τραγούδι των Blondie. Κατά πάσα πιθανότητα τα έχετε ΟΛΑ από τα περιοδικά/εφημερίδες ή μπορείτε να τα αγοράσετε από σούπερ μάρκετ σε τιμές από 0,99€-2,99€. Αυτοί τα πουλάνε σε τιμές καινούργιου CD περίπου 12-18€ το κομμάτι. Η απάτη φαίνεται και μόνο από τα μεταφορικά. 9,99€ από την Αθήνα!!!(ή από την άλλη άκρη του Ντεπώ) όταν εγώ που ψωνίζω από Αγγλία δίνω το πολύ 4€ για 3 CD.
Πάμε τώρα στα δύσκολα.
Μαγειρικά σκεύη.
Η πρώτη δυσκολία είναι η εξής.
Έχεις γυρίσει από την δουλειά ή σε πήρε ο ύπνος μπροστά στην TV.
Πεινάς δεν πεινάς, από το πολύ το μπούρου μπούρου ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ!!!
Όλα φαίνονται λιμπιστικά. Το να μην έγιναν τα δικά σου φαγητά λιμπιστικά βέβαια επειδή έκοψες το κρεμμύδι με τον παλιό σου ρεντέ ή δίχως το επαναστατικό μαχαίρι με την ειδικά σχεδιασμένη λαβή είναι μάλλον χλωμό.
Αγαπάω το ύφος από τις τηλεπαρουσιάστριες/ντεμέκ νοικοκυρές όταν έκπληκτες βλέπουν τους σεφ/παρουσιαστές να κάνουν ”θαύματα”
Ουάου “Τώρα μπορώ να το κάνω και εγώ!!!” (Ου να μου χαθείς ακαμάτρα).
ΜΕ αρέσει τρελά και ότι ρίχνουν το βάρος σε αυτό που δεν μπορείς να τσεκάρεις.
Αν έχεις μαγειρέψει έστω και μία φορά βλέπεις ότι το 99% των φαγητών που κάνουν στις επιδείξεις είναι καμμένα από έξω και ωμά από μέσα (ότι ντεμέκ τώρα αυτό είναι γκουρμέ). Τι κάνουν λοιπόν.
Ρίχνουν το βάρος στην έκφραση Δίχως Καθόλου Οσμές!!! Άντε να το τσεκάρεις τώρα.
Το βασικό κακό με τις διαφημίσεις αυτές είναι ότι αγοράσεις δεν αγοράσεις, τσιμπήσεις δεν τσιμπήσεις, στο τέλος θα ανοίξεις το ψυγείο βραδινιάτικα και θα σαβουριάσεις ότι έχει μέσα.
Θέλει προσοχή.
Και θέλει προσοχή γιατί από το σαβούριασμα θα μεγαλώσει η μπάκα και μετά θα κάθεσαι και θα βλέπεις τα τηλεμάρκετινγκ για όργανα γυμναστικής για τα οποία θα μιλήσουμε στο επόμενο ποστ.
Δεν ξέρω αν αυτή είναι η Νόσος των Χοίρων, των Χήρων, των Ζωντοχήρων ή των προχείρων, ξέρω όμως ότι με έχει τσακίσει.
Από την Πέμπτη είμαστε άρρωστοι οικογενειακώς, όχι όλοι μαζί αλλά με την σειρά. Από χθές είναι η σειρά μου. Δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου.
και σαν να μην έφτανε αυτό την Παρασκευή κάηκε ο ενισχυτής στο μαγαζί που έπαιζα, το Σάββατο σε άλλο μαγαζί κολλούσε η σιντιέρα και χθες πάνω σε μια αλλαγή με χτύπησε το ρεύμα (μούδιασα ολόκληρος λέμε)
και σαν να μην έφτανε αυτό έρχονται και με ζητάν διάφορα (τις προάλλες με ρώτησε μια κοπελίτσα τι ώρα ξεκινά το λαϊκό πρόγραμμα!!! Και όταν βεβαιώθηκα ότι κανένας δεν ΜΕ κάνει πλάκα με ξαναρώτησε εάν μπορώ να βάλω κανένα τσιφτετέλι)
και σαν να μην έφτανε αυτό έμαθα ότι η κολλητή μου πήγε στο Παρίσι και επισκέφτηκε τον τάφο του…Jim Morrison (τα κάστρα πέφτουν πάντα από μέσα)
και σαν να μην έφτανε αυτό φέτος δεν είμαι σημαντικός για την Θεσσαλονίκη (πέρυσι ήμουν σημαντικός Νο 42 για την Athens Voice και λίγο πιό σημαντικός για την Lifo και λίγο πιό ασήμαντος για το FAQ)
δεν πειράζει, έστω και μέσα από την αφάνεια και από την αρρώστια θα συνεχίσουμε την κοινωνική μας προσφορά και τον αγώνα ενάντια στην μπουζουκοποίηση, τους Doors, τους James και υπέρ του Ppsomiades 4 President
(υγ. Σορυ Γάτα, ήταν το πιό αστείο που μπορούσα να γράψω )
Γενικά δεν βλέπω τηλεόραση. Την ημέρα τουλάχιστον.
Το βράδυ μετά την δουλειά βλέπω ντοκιμαντέρ ή καμιά ταινία και κυρίως βλέπω telemarketing για τα οποία θα ανεβάσω στο μέλλον άλλο ποστ γιατί τα telemarketing είναι μια ξεχωριστή μορφή τέχνης και τους αρμόζει ειδικό ποστ.
Αυτό που σίγουρα δεν βλέπω είναι σήριαλ.
Δεν θυμάμαι ποτέ μέρα και ώρα μετάδοσης, άσε που λόγω της βραδινής δουλειάς δεν θα μπορούσα έτσι και αλλιώς.
Τα τελευταία χρόνια βέβαια έχω λύσει το πρόβλημα γιατί τα κατεβάζω και τα βλέπω (αν και συνήθως ΔΕΝ τα βλέπω επειδή ξεχνάω ότι τα κατέβασα)
Anw εδώ και δύο μέρες κόλλησα με το The Big Bang Theory
Κλασική κωμωδία καταστάσεων (sitcom που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ), με τα κλασικά προβλήματα συγκατοίκησης, τις γνωστές Αμερικανιές περί έρωτα και σεξ κλπ.
Η υπόθεση έχει ως εξής.
Μιά (ωραία) ξανθιά, επίδοξη (αλλά μη ταλαντούχα) ηθοποιός που εργάζεται σαν σερβιτόρα, μετακομίζει δίπλα σε δύο ερευνητές φυσικούς και μπαίνει στην παρέα τους η οποία συμπληρώνεται από δύο ακόμα σπασίκλες (nerds ο.π.). Προβλήματα συνεννόησης, υπερβολές, ολίγον από σεξ κλπ.
Καλό.
Κόλλησα και τις τελευταίες 48 ώρες είδα 40 επεισόδια (Χ21,5′ το καθένα= 14,33333333 ώρες)
Το βλέπω στο λαπιτόπι και μάλλον δίνω ένα ψιλογελοίο θέαμα γιατί κυκλοφορώ στο σπίτι με το μηχάνημα αγκαλιά και επειδή λόγω κρύου καπνίζω στον απορροφητήρα έχω και το άγχος μην τυχόν και ανάψω κανά μάτι της κουζίνας και το λοιώσω.
Γιατί κόλλησα;
Γιατί μαθαίνω πράγματα για τον εαυτό μου!!!
Μετά ας πούμε από 44 χρόνια κατάλαβα ότι δεν αρέσει σε κανέναν να του λες την ώρα που ψωνίζει τομάτες ότι η τομάτα δεν είναι λαχανικό αλλά φρούτο (το αντίθετο δλδ με την φράουλα). Το κάνω πάντα.
Τώρα κατάλαβα ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Όπως δεν ενδιαφέρουν κανέναν τα συστατικά, η ιστορία και η προέλευση κάθε προϊόντος, η στατιστική, η σωστή θέση καθίσματος, η σειρά που κάποιος τρώει το φαγητό του, η σωστή σύνταξη, η ακρίβεια στον ορισμό των πραγμάτων κλπ.
Πραγματικά διαφωτιστικό.
ΜΕ έχει ανοίξει νέους δρόμους.
(να θυμηθώ να τραβήξω μιά κατάθλιψη μετά)
Έχω άλλα 8 επεισόδια να δω.
Τα λέμε στο τέλος.
)
